اختلال بیش فعالی _کمبود توجه

 

 آیا شما می دانید مردمی که از فعالیتی به فعالیت دیگر می پرند ،کسی که شروع می کند برخی تکالیف را اما به ندرت یکی را به پایان می رساند ، کسی که به زحمت تمرکز میکند و کسی که نمی تواند توجه کند وقتی که دیگران صحبت می کنند ؟ آنها ممکن است اختلال بیش فعالی – کمبود توجه داشته با شند .یکی از بیشترین دلایل نظری این بچه ها وجود دارد در خدمات سلامتی ذهن در ایالت متحده آمریکا (فریک ، استراوس ، لاهی و کریس ، 1993 ) ویژگی های اولیه شامل یک الگوی فقدان توجه به صورتیکه نسیتاّ به تکالیف مدرسه وکار توجه نمی کند وبیش فعال یا تکانشی عمل می کند . این کمبود ها می تواند به شیوه بسیار مهمی تلاشهای غیر سنتی نا پیوسته ای را به خوبی در ارتباطات اجتماعی بیان کند .

علت یابی و درمان: مدل وحدت یافته

 

همچنین در تعدادی اختلالات دیگر ،ما فقط شروع کننده در جستجوی ژنتیکی اختلال بیش فعالی – کمبود توجه هستیم . آنچه ما جستجو می کنیم بنا بر پیش بینی یک عامل ارثی است . برای مثال نسبتاّ بچه هایی که اختلال بیش فعالی و کمبود توجه بیشتر شباهت دارند به کسانی که اختلال بیش فعالی و کمبود توجه   آنها باید در انتظار بسر برود ( بیدر من اتال.1992)

در مورد داروی محرک برای درمان اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در ابتدا توضیح داده شده که مطالعات زیادی درباره اثربخشی این نوع دارو در کاهش علائم اصلی این اختلال نشان داده است. دارو هایی مانند : مدیل فنیدیت یا ریتالین دامف تامین نادیکسدرین و پمولین یاسیلرت به طور تقریبی حداقل 70% از نمونه ها در کاهش بیش فعالی وتکانشگری رو به بهبود با تمرکز در موارد فوق اثبات شده است . جدیدترین پیشنهاد می کنه که داروهایی مانند داروی ضد افسردگی وداروی به کار رفته برای درمان فشار خون بالا ممکن است اثرات مشابه داشته باشد (کانت ول 1996) به نظر میرسد همه این دارو ها شکایات وناراحتی ها را بهبود می بخشد و رفتار های منفی را دربسیاری از بچه ها کاهش می دهد اما آنها اساس در ذات واقعی یادگیری وکارهای برجسته را اصلاح نمی کند و این عامل ها معمولاّ بیش اندازه در مدت طولانی موثر نیست.

در ابتدا می بینیم که در ظاهر محمل و در باطن  درست است که بچه ها بعد از گرفتن محرک دارو باید آرام شوند

هر چند در دزهای پایین دارو در بچه ها وبزرگسالان با اختلال بیش فعالی و کمبود توجه و بدون اختلال بیش فعالی وکمبود توجه واکنش نشان میدهند در روش مشابه چنین مینماید که داروهای محرک توانا یهای مغزی را در تمرکز بر حل مساله تقویت می کند.(متی،برمن ،آسترم،اسپانیت،وان هزن، بیگلاو،و وین برگر.1996)

البته  استفاده کردن محرک ها جا بحث دارد . بخصوص در بچه ها ، بیشتر متخصصین بالینی در ترکیب مداخلات روانی – اجتماعی به طور موقت سفارش می کنند.

منبع : سیمرغ